Vragen voor Stampertje
Waarom ben je zo boos? Wat is de oorzaak van je boosheid?
Wat is er veranderd nadat je geholpen bent?
Wat kunnen wij doen om je weer blij te maken?
Vind je de tuin fijn? Of zou je iets veranderd willen zien? Wel reëel zijn, graag.
Wij willen je zo graag aaien, hoe kan dat voor jou ook fijn zijn? En hoe kan jij het toelaten?
Waarom lusten je zus en jij bijna niets? Wat eet je wel graag?
Wat vind je fijn bij ons?
En wat wil je graag anders? Ook hier graag reëel zijn.
Wil je verder nog iets kwijt?
Stampertje
Als ik contact krijg met Stampertje jullie konijn, dan leg ik hem uit wat de bedoeling is en dat zijn vrouwtje mij gevraagd heeft om eens met hem te gaan praten en ik vraag of hij dat goed vindt.
Hij geeft aan het duidelijk te vinden en zegt tegen mij: “Ja hoor, als mijn vrouwtje daarom gevraagd heeft dan wil ik dat wel.”
Ik vertelde hem over zijn woonsituatie en vroeg of hij daar blij mee was, Stampertje gaf aan van wel.
Ik vroeg: “Lieverd voel jij je gelukkig en gezond?”
Hij zei: “Ja, ik voel me wel gezond.”
Ik zei: “Jouw vrouwtje gaf aan dat je niet zoveel eet en vraagt zich af waarom jullie (jij en Ginny je zusje) bijna niks lusten.”
Stampertje antwoordde met: “Ik eet niet zoveel omdat ik het niet zo lekker vind; ik zou het graag anders zien.”
Ik vroeg: “Waar houd je dan wel van?”
Stampertje zei: “Ik hou van wortels en sla bijvoorbeeld.”
Ik zei: “Oh oké maar je kan niet alleen maar wortels en sla eten anders krijg je last van diarree…”
Hij zegt daarop: “Hooi vind ik ook lekker hoor!”
Daarna zei hij: “Ik weet wel dat dat niet genoeg is maar wat we nu krijgen vind ik gewoon niet lekker…”
Mijn advies: Misschien een ander merk voer eens proberen om te kijken wat ze wel lekker vinden?
Hij geeft aan geen last van zijn maag of darmen te hebben maar hij vindt het eten niet echt lekker.
Vervolgens vroeg ik hem of hij het fijn bij jullie thuis vindt.
Hij zei daarop: “Ja, ik vind het heel fijn om bij het vrouwtje en het baasje te wonen, we hebben alle ruimte om te spelen en gek te doen.” “Ik weet wel dat we het soms te bont maken maar ja daar kunnen we niet altijd wat aan doen in ons enthousiasme…”
Ik gaf aan dat ik daar begrip voor had en het aan jullie door zou geven.
Ik begon te vertellen over zijn castratie.
Ik zei: “Weet je nog Stampertje dat je “geholpen” bent door de dierenarts en dat je nu geen kleine konijntjes meer kan maken?”
“Kun je je dat nog herinneren?”
Hij zei het volgende hierop: “Ja, dat kan ik zeker!” “Ik was hier helemaal niet blij mee want ik had graag kindjes gekregen en dat kan nu niet meer…”
“Ik ben boos en teleurgesteld.”
“Graag wil ik daar nog iets aan toevoegen; door de operatie voel ik me nu anders dan eerst daarom ben ik nu wat meer opgefokt, ik voel me niet meer zoals ik was…”
“Dit gevoel heb ik niet echt onder controle…”
Ik zei: “Oke, dus daarom reageer jij je boosheid en onmacht weleens af op Ginny en de dochter van je vrouwtje en je baasje?”
Stampertje zei: “Ja, zeg maar dat het me spijt en dat ik zal proberen het te veranderen.”
Ik gaf aan dat te zullen zeggen tegen jullie en vroeg vervolgens: “Lieverd, weet jij hoe het vrouwtje en het baasje jou daarmee kunnen helpen, het voor jou makkelijker kunnen maken?”
Hij zei: “Dat vind ik moeilijk, ik zou het niet zo gauw weten.”
Ik begon over het niet willen knuffelen.
“Stampertje, jouw mensen willen eigenlijk heel graag met jou knuffelen, het vrouwtje vraagt waarom jij dit niet toelaat. Kun je me dat vertellen?”
Hij zei: “Tja, ik vind het moeilijk ik wil het best wel maar ik vind het toch te spannend…” “Ik weet ook niet goed waarom want ze zijn heel lief en goed voor ons.”
Ik zei: “Zou je het willen proberen misschien?”
Stampertje zei: “Weet ik niet…”
Ik vervolgde met: “Weet je lieverd, dat jouw vrouwtje, baasje en de kinderen jou eigenlijk hun liefde voor jou willen laten blijken juist door jou te knuffelen.” “Het doet hun veel verdriet dat jij dit niet toestaat snap je dat?”
Hij zei: “Ja dat snap ik, misschien is het een idee om dit langzaam te gaan opbouwen zodat ik er wat meer vertrouwen in ga krijgen en niet meer zo bang hoef te zijn?”
Ik zei: “Wat fijn dat je meedenkt en het toch wil gaan proberen; dat vind ik heel liefdevol van jou lieverd!”
Hij reageerde met: “Ik hou van mijn mensen en als ik op deze manier kan bijdragen aan hun geluk wil ik dat wel proberen.”
“Super lief van je” zei ik.
Over de situatie van de tuin ging ik nog even verder.
Stampertje: “Mijn mensen hebben een hele mooie tuin en Ginny en ik zijn heel erg blij met ons verblijf.”
Ik gaf aan dat jullie niet zo blij zijn met de overlast van het zand door het graafwerk van hem en Ginny. Dat jullie hun verzoeken om alleen onder hun verblijf te graven en geen zand tegen de schutting en/of op het pad te duwen….
Zijn antwoord hierop was: “Oh oké, ja dan gaan wij daar wat meer op letten; we zijn soms overenthousiast en dan hebben wij dat niet in de gaten.” “Sorry baasje en vrouwtje!”
Ik vroeg of er iets is wat Stampertje heel graag doet, hij zei daarop: “Aan het vrouwtje, aan het baasje; ik ga heel graag op het gras liggen!”
Mijn laatste vraag aan Stampertje was of hij een speciale boodschap voor jullie had, hij zei: “Ja die heb ik, geef aan hen door dat Ginny en ik heel veel van hen houden en zullen proberen om heel lief te zijn tegen hen en de kinderen.”
Voor de kindjes is de boodschap: “Wil je aan de kindjes zeggen dat Ginny en ik heel veel van hen houden?”
Vervolgens zegt Stampertje tegen mij: “Dank je voor alles!”
Ik zei: “Ahhh lieverd, wat lief van je ik heb het heel graag gedaan!”
“Jij was mijn eerste konijn Stampertje, jij ook heel erg bedankt🙏💋!”
Stampertje zei: “Heel graag gedaan.”
Ik zei nog: “Dag lieverd, ik hoop dat jij en Ginny nog heel lang heel gelukkig mogen zijn bij jullie vrouwtje en baasje en de kindjes!”